Laatst hoorde ik de ene collega tegen de ander zeggen: ‘Maar dat heb ik je toch gemaild? Heb je dat niet gezien? Ik heb het al een half uur geleden verzonden!’

Tot zover de houdbaarheid van de tip om twee keer per dag je mail te checken, iets dat e-mailtrainers, antirommelgoeroes en informatiedokters nogal eens aanraden ter voorkoming van de beruchte information overload.

Ter vergelijking: de hoeveelheid informatie die iemand anno 2015 in de Gobiwoestijn tot zijn beschikking heeft, is meer dan Ronald Reagan over zijn gehele regeerperiode van zijn adviseurs kreeg. En de hoeveelheid informatie die wij dagelijks te verwerken krijgen met onbeperkte toegang tot internet, de eindeloze stroom e-mails en onze smartphones gelijk staat aan het lezen van 175 kranten. Elke dag weer. Dat stelt Daniel Levitin, auteur van het boek Een opgeruimde geest. En zo veel kun je niet aan, want dat leidt onherroepelijk tot cognitieve kortsluiting.

Hoe kunnen we dan die informatievloed die keer op keer op ons afkomt stroomlijnen? Je kunt natuurlijk het onderwerp googelen, om vervolgens weer te verdrinken in de informatie.

Mijn tip? Lees het boek van Levitin. Hij legt onder andere uit waarom we het overzicht verliezen, waarom e-mail zo verslavend is en waarom multitasken nooit een goed idee is. Het lezen van een boek is hoe dan ook een goed idee: het verbetert je geheugen, je focus en het zorgt voor een diepere concentratie dan wanneer je internet snackt. Dezelfde concentratie die ervoor heeft gezorgd dat ik tijdens het typen van deze blog de tijd vergat, omdat ik volledig was verdiept in mijn onderwerp. Probeer het eens!