Een glazen fles met een tak erin, schoolbordverf in de keuken en schapenvellen op de bank: wie heeft ze niet in huis? Maar het meest intrigerende wooncliché vind ik een sloophouten bord met teksten als:

Home is where the heart is
In dit huis hebben we plezier, houden we van elkaar en zeggen we sorry
In onze tuin genieten we van het zonnetje, luisteren we naar de vogels, relaxen we
House + love = home
This house runs on strong coffee and laughter

Hotels doen er ook aan mee, door niet gewoon Restaurant te schrijven boven de eetzaal, maar Enjoy & talk, of in de dineerruimte: Smile, there’s wine. In mijn vakantieaccommodatie lees ik op de muur naast mijn bed in sierlijke letters Welterusten.

Als spreuken een uiting van maatschappelijke normen en waarden zijn, wat zegt dit dan over onze tijdgeest? In ieder geval dat we houvast zoeken; grond onder de voeten. En dat we met tegeltjeswijsheden als Vrouwen zijn beter in geld opmaken dan in bedden opmaken wat minder uit de voeten kunnen tegenwoordig.

Veel van de quotes van nu gaan over het leven van je dromen, het achterlaten van patronen die je niet verder brengen en vooral: maak je geen zorgen. De quotes als angstbezweerders voor de onzekere toekomst die maakt dat we ons vooral op ons eigen gezellige huis richten. Waar het veilig en goed is.

Woonclichés worden trouwens nog leuker als je er je eigen draai aan geeft. Tip: neem een grappige, inspirerende quote van je kind (of andere nabije held). Zorg voor mooie typografie, en inlijsten maar. Liever geen sloophout.