Een verhaal hoeft niet waar te zijn. Sprookjes, romans, films; verzin maar een eind bij elkaar, hoe fantasievoller hoe beter. Anders wordt het, als het gaat om storytelling. Daar is 100% waarheid niet alleen prettig, maar een eerste voorwaarde.

Een voorbeeld. Op de site van mijn bank zie ik dat ze ‘betrokken zijn bij u en de samenleving’. Ze investeren in onderwijsprojecten in Ethiopië en Nepal; opereren 100% klimaatneutraal sinds 2007. Ze stonden vorig jaar als meest duurzame financiële dienstverlener in de Dow Jones Sustainability Index. En dan financieren ze ook nog duurzame elektriciteitsprojecten. Ik kan gerust gaan slapen. Tot het moment dat hun topman een interessante loonsverhoging krijgt van 28%. Dit jaar wordt er € 1,63 miljoen op zijn rekening gestort. Tegelijkertijd schrapt de bank 1700 voltijdsbanen. Duurzaamheid als windowdressing.

Momenteel doen we bij Scripta storytelling-projecten voor onder andere een leverancier van business intelligence, een fabrikant van speeltoestellen en een bureau met technisch adviseurs. Stuk voor stuk hebben ze een verhaal te vertellen. En elk van die verhalen gaat over de manier waarop organisaties met hun product een bijdrage leveren aan een betere samenleving. Door de sociale woningbouw beter te laten functioneren. Door obesitas terug te dringen. Door de Nederlandse productie-industrie er bovenop te helpen.

Ik vertel die verhalen graag. Ze zijn oprecht en authentiek en ze helpen mijn klanten om zich te laten kennen en zo een betekenisvolle relatie op te bouwen met hún klanten. Met zo’n relatie kun je niet sjoemelen. Daarom is regel 1 bij storytelling: je verhaal is eerlijk en je verhaal is waar. Als je dat maar eng vindt, kun je er beter niet aan beginnen.