Gaat het om het verhaal dat je vertelt? Of gaat het om wie je werkelijk bent? Dankzij onze ietwat doorgeslagen hang naar transparantie moeten we ons glanzende vernisje afkrabben. En zijn wie we werkelijk zijn.

Via Google, Youtube, Facebook is direct duidelijk hoe het echte dna van een organisatie eruit ziet. Een mooi verhaal is niet meer genoeg. Je gedrag moet kloppen met dat verhaal. Hoogleraar sociale psychologie Roos Vonk merkte ooit op: ‘Wil je iemand echt leren kennen, luister dan niet naar de verhalen die hij over zichzelf vertelt. Maar kijk naar zijn gedrag.’

Dus gooi dat masker maar af. Opdrachtgevers en consumenten prikken immers snel genoeg door je mooie verhalen heen. En met een beetje pech rekenen ze je daar keihard op af. Zoals we allemaal weten, zijn Twitter en Facebook voor dergelijke acties uitstekende instrumenten.

Alles wat een bedrijf doet, of wat medewerkers doen, is uiteindelijk terug te vinden. Die transparantie is misschien wat hinderlijk in het dagelijks leven, maar is nu eenmaal een feit waar we niet meer onderuit kunnen. De beste manier om daar op in te spelen, is stoppen met mooie praatjes en je concentreren op je innerlijk. Dat is het nieuwe storytelling.

Dus: wie ben je als organisatie nu eigenlijk echt? Toon je ware gezicht en laat dát je verhaal zijn. Wees je eigen verhaal. Niet tevreden met dat verhaal? Aan de bak en wees wie je wilt zijn!