Nu de effectiviteit van de traditionele media steeds verder achteruit hobbelt en slimme contentmarketing de oplossing lijkt te bieden, schrikken communicado’s en marketeers steeds vaker gillend wakker uit hun slaap. Haal ik nog wel voldoende rendement uit mijn communicatie-euro’s? En hoe meet ik dat? Of nog belangrijker, hoe weet ik dat?

Mediamonitoring is al langere tijd gemeengoed. Elk zichzelf respecterend bedrijf meet wel wat er in de media, inclusief diverse sociale platforms, rondom het eigen merk gebeurt. Overladen dashboards kunnen nagenoeg realtime in mooie grafieken en diagrammen laten zien wat er gebeurt. Maar welke tendensen gaan er schuil achter die brei van gevisualiseerde cijfers? En wat doe ik er dan vervolgens concreet mee? Dat vraagt om een haarscherpe analyse van al dat cijfermateriaal. Welke doelen hadden we ons ook alweer gesteld? En wat zeggen al die cijfers? Om vervolgens de uitvoering van de contentstrategie gericht bij te stellen.

Big data
We zijn in staat om zo’n beetje alles wat we aan ‘media’ kunnen produceren en meten, vast te leggen in databestanden. En onze profielen liggen inmiddels in ontelbare servers opgeslagen. Nieuw is het natuurlijk niet; grote bedrijven en wetenschappelijke instellingen verzamelen al sinds jaar en dag veel data. Maar de omvang is sinds de digitale revolutie geëxplodeerd. En of we willen of niet, we kunnen er anno 2014 als contentmarketing bedrijven ook niet meer omheen. Over ‘big’ gesproken, ik las laatst ergens een mooie metafoor: ‘als de berg mest maar groot genoeg is, vind je uiteindelijk wel een keer een gouden munt’. Maar is dat ook zo?

Meten is één, weten is twee!