Of ik het volgende ooit eens heb gedroomd of echt meegemaakt weet ik niet. Lang geleden, dat in elk geval. Couleur locale heb ik niet voor je – dat zou sowieso verzonnen zijn. Enfin, dit is mijn kale herinnering: een kleine poster aan een muur, waarop stond dat niemand zijn oorspronkelijke bedoelingen weet over te brengen. Dat vind ik prachtige tragiek, ook omdat het papier en de lijst op het moment zelf bijna al mijn aandacht opeisten.

Tot op de dag van vandaag vraag ik mij nu af wat de schrijver precies beoogde met die zin en die poster. Hij heeft immers naar eigen zeggen zijn oorspronkelijke bedoelingen niet kunnen overbrengen. Knipoogt hij naar René Magrittes ‘Het verraad van de voorstelling’: “Ceci n’est pas une pipe”? Verwijst hij naar de misleidende of dubbele relatie tussen vorm en inhoud?

Hoe dan ook, het uitgangspunt intrigeert me. De zin dwingt me tot nadenken, verbeteren en het zien van kaders. Bewustzijn van de zender, de boodschap en de ontvanger. En dat nu is onze dagelijkse kost hier bij Scripta Communicatie. Liever noem ik het trouwens het beraad van de voorstelling – als je begrijpt wat ik bedoel.